Deniz Köpüğü Gibi Şiiri - Nuriye Akyol

Gazze, Doğu Türkistan, içler acısı Sudan
Kördüğümle bağlanmış, çıkmaz Yusuf kuyudan
Acılar hissedilmez, haber yok beş duyudan
Dört mevsim güze döndü, soldu sarardı gülüm
Bir zulüm ki yâ Rabb'i! Hafif kalıyor ölüm.

İnsanlığın önüne kurulmuş türlü pusu
İslâm yurduna talip ebrehenin ordusu
Dünyayı paylaşıyor, bir kaç tahta kurusu
Cahiliye devrini yaşarız bölüm bölüm
Bir zulüm ki yâ Rabb'i! Hafif kalıyor ölüm.

Akıl almaz zulümler, işkenceler tecavüz
Ateş yağar üstüne, mazlumun gece gündüz
Hak davası kalamaz böyle yetim ve öksüz
Deniz köpüğü gibi kabardı yine zulüm
Bir zulüm ki yâ Rabb'i! Hafif kalıyor ölüm.

Bir yarayı sarmadan bir diğeri başlıyor
Bitmez oldu acılar bağrımızda kışlıyor
Firavunlar İslâm'ı yok etmeyi düşlüyor
Bıkmadı söylemekten, utanır oldu dilim
Bir zulüm ki yâ Rabb'i! Hafif kalıyor ölüm.

Herşeyin bir zamanı, vakti var biliyoruz
Yetiş artık yâ Kâhhâr, dardayız ölüyoruz
Müslümanlar uykuda, uyandır diliyoruz
Yandı ciğerlerimiz, feryat figanda külüm
Bir zulüm ki yâ Rabb'i! Hafif kalıyor ölüm.

5/11/2025