Küçük bir deniz kızıyım ben
Ufuksuz ülkelerden geldim
Havasızdım soluksuzdum
Güneşi görmeye geldim
Karanlık ormanlarda büyüdüm
Yağmurlar yağdı simsiyah üstüme
Çiçekleri özledim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sayın sevgili şiir dostum mükemmel bir şiir.
Duygular hisler ve anlatımlar su gibi.
Kutluyorum ve
başarılarınızın devamını diliyorum.
Selam ve saygılarımla.
şehir o kadar kirliki dostluk yok bence ama denizde özgürlük var deniz kızı sen hep o mavide kal kal ki şehirdekiler sana hasret kalsın......
Çamaşır yıkarmış, deniz kızları,
Deniz birden köpürdüğünde.
Kalbiniz ve kaleminiz kırılmasın.
Saygı ve sevgiler....
İNCİ GERMENLİLER
Adın baharsa çiçekleri özlersin. Çünkü deniz, güneş, bulut, çiçek baharla güzel. Şiirin insanın içine bahar rüzgarı estiriyor.
çok hoş...masal tadında bir şiir okudum...tam puan
Betul hanım muhtesem guzellıkte bır sıır sızı kutluyorum kalemınız hıc susmaması dılegıyle basarılarınızın devamını dılerım saygılarımlaaaaaaa
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta