Zıpkın yemiş balık gibi
Sana bir anda tutulmak
O an belki zaman durdu
Belki ben koptum dünyadan
..................................
Ve sonra
Dedimki kendi kendime
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ah o zıpkın yemek
kanamak kanamak güzeldi kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta