sen hatırlamazsın ben unutmam
iskeleyi aldatışını da
denizin kıyıyla vuslatını da
dalgalar nefes alır sanırsın
oysa dalgalar da kandan anlar
hançer yarasından
dalgalar da çığlık atar bayım
atar da beni alır içine yutar
çürük bir vuslat uğruna.
7:25 vapuru gelmediğinde
kalemim kendini bağrıma saplar
kıyı kalkar kendini boğazlar
o iğrenç akıntıya:
ateşten yanan ateşe mi doyar
doymazmış bayım,
doymazmış.
(dalgalar akıttığı kana saygılıymış)
ne kıyı ne ben ne bağrımdaki kalem
yanmaya çok meraklıymışız
zira boğazım nuh’tan beri
kendi kanımla bana tufanmış.
ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ
ㅤㅤㅤㅤㅤㅤ
16 Aralık 2024
İstanbul, Eminönü Sahil, Boğaz Hattı İskelesi
Kayıt Tarihi : 19.6.2025 00:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!