Biz şimdi el ele yürürsek birlikte
Bütün çiçekler bizimle yürür
Irmaklar da çoşar bizimle
Biz şimdi el ele yürürsek birlikte
Kimi acıların bu bitmez inadı
Kimi hüzünlerin çekilmez konukluğu
Bu kelimelerimde olmayan mavi
Yerinden yurdundan edilmiş aklım
Kim çıkarsa karşına beni bak
Bana bak kıskanıyorum seni
Yalnız bana bakarken seni bak
Gözümde bütün zamanlar büyüyor sensiz
Ben nasıl sağ çıkıyorum hayret
Kime sorsam yalnızım.
Kim bana sorsa suçlu.
Bu yollar nereye gider? Bu yollar,bu yollar...
Hep bir cehennemin ortasınadır.
Senin ağzına tutkumdur
Beni böyle geveze eden
Herkeslerde bulamadığımdır
Yanındaki kalabalık
Nedir bu karanlıklarda saçlarının izahı
Bir denize bakar gibiyim sana karşı
Ölümün kurtuluş olduğu safına geçtim.Çok oldu
bulunmuyor panzehiri ömrümün.Parmaklarımda hesaplar
hep zarar.Alamadım hakkımı hayattan.
İçimde bahaneler yetiştiren bahçıvan.O otları
çiçek diye satma bana.Çık gel şu çölden
Yağmur ıslatmaz olmuşsa çöldür
hüküm süren
Güneş bir çeşmen yoksa artık ölümün sarışını
Kumdan kuma savrulursun,tozdur bütün bildiğin
Sen bile tanıyamazsın yüzünü aynalarda
Mavi,renklerin en dilemması
Senin hüznün hep bir çocuğun dizleri
Bahçeleri ve kedileri kazıdın
Aklının o gizli sandığına
Irmaklar akarken sen böyle kurak kaldın
Unuttun ağaçların senle konuştuğu dili
Meyveyi dalından yemeyeli
Elbet toplanır birgün
Evlerine dağı(tı)lmış o çocuklar
Tekrar kurarlar oyunu
Oynasın diye bütün çocuklar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!