1952 - Mechul (hos geldi sefa geldi)
Nice duygularımızı,
nice sevdalarımızı,
nice özlemlerimizi,
özgürlük duygularımız ile suladığımız,
barış ve sevda çiçeklerimizi,
arkadaşlarının şahsında hepsini,
hepsini bir arada birlikte soldurdular.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta