Deniz Feneri Şiiri - Şenay Özden

Bir deniz feneri düşün ki
Zifiri karanlıkta
Öyle tek başına durmuş
Ve hiç korkmadan,
İşığını karanlığa yansıtmakta...
Bir sürü tekne yaklaşıyor,
İşığa ulaşmak için
Güvenli bir yol arıyor.
Birkaçının bayrağı al,
Bazısı mavi çoğunun kara...
Şimdi soruyorum sana,
Deniz feneri hiç ayırt eder mi?
Işığını gönderirken bu gelsin al,
Bu gelsin mavi bu kalsın kara
Ey ışığın işçisi deniz feneri ol!
Durmadan seslen karanlığa,
Nasılsa bir gün
İşığı gören
Herkesin yolu,
Çıkar aydınlığa...

("Sen Ben Spiral Bir Evrende Yelken" kitabından)