Karanlıkta yanıp söner deniz fenerleri
O hep oradadır aslında
Gel gör ‘ ki sen ancak parıldadığında ,
İşte o anda fark edersin var olduğunu
Bilmelisin ki her sönüş ,
Bir sonraki parıltının başlangıcı
Ve bilmelisin ki ,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sayın Ahmet Şahin Soner, acaba bu şiiri yazarken Necdet Şen'in çizgi romanından çok mu etkilendiniz?Yoksa Necdet Şen misizin şiirinizden çok etkilendi. Ne olursa oldu iki taraftan birinin diğerinden özür dilemesi gerekiyor bence...Hem de büyük bir özür. Necdet Şen'in yazdığınız şiirin başının yer aldığı öyküyü 1996 yılında yazdığını düşünecek olursakmasum olmayan sizmişsiniz gibi geliyor.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta