DENİZ’E 24. BETİK
Kalbimin kıtlanmış çaylarında eriyen kaç şekerdin sen. Dalımın her yeşili. İçimin darasında ağır gelen her şeyden. Sevginin ayığıyım, sevdanın aylağıyken.
Seni kalbime dayadım. Öptüm gülen gözlerinden. Akşama bulayıp öptüm. Öptüm ürken gamzelerinden. Kızdın gibi baktın canıma yaslanmışken.
Muzip acılar çektim. Bir ekmeğin üzerinde ellerinle buluşmak isterken. Anızlarla yakıldım, küllerimle tozlandı yerler. Savruldukça anladım: Aşkı iki ceset terk eder.
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta