Beyaz köpükleriyle dalgalar, denizin sonsuzluk sırrını verir gibi kumların üstünde sürükleniyor durmaksızın,
Ya da yıllar yılı bitirilen bir ayrlıgın özlem paylaşımıdır, bilinmez.
Yagmur damlaları süzülüyor umarsız, yeşil ayasından yaprakların, bir anlamı olmalı diye düşünmekteyim hani, yaşamı yeniden oluşturmak gibi, bilinmez.
Rüzgarı da anlatayım; rüzgarın bir yarısı dalgalara sıgınmış, bir yarısı yagmur damlarını taşımakta. Metaforlar oluşuyor varoluşa dair, bilinmez.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Harika bir yazi, icten ve yalin, kutluyorum,
Tebrikler sevgiliye yazılan yazıya...Sevgiler
merhabalar..
etkileyiciydi yazınız sevgiliye derin bir sevgi ne güzel duygu yüklü.
ellerinize sağlık
saygılar..
Bu şiir ile ilgili 13 tane yorum bulunmakta