Pes dedirtecek bu hayat ona da
Karanlık gecede güneşi beklerken bulacak kendini
Tutacak eli olmayacak, varacak yeri
Çaresizliğin ortasında ışıklar sönecek bir bir
Mecali kalmayacak ağlamaya
O güvendiği sigara bile birkaç saate gidecek
Ne hal kaldı ne beden,
Hayatımdaki son gecem.
Senin için bu son hecem,
Sen mutlu ol yar ben gidiyorum!
Belki sevmedin,
Kardeşimin yanıdır benim yanım
O bitkin ise ben perişanım
Ben hasta isem o ölü
Onun derdi varsa benim yasım
Ben demirim o ayrılmayan pasım
Rahat durmaz gönlum seni görmeyince,
Fışkırır duygularım kalemimden, aklıma sen gelince.
Acıdır bu hayat senin gönlüne girmeyince,
Ruhum acı çekiyor sevdan beni esir eyledikçe.
Sen yoksan güneş hiç doğmasın,
Sana gelip sarıldıktan sonra;
Biterdi de bu dağınıklık.
Seviyordum sanki onu da,
Hoşuma gidiyordu biraz da.
Şu satırların sebebiydi onlar.
Her zaman mutluluk tercih edilmemeli,
Gitmek istediğim yerler var gidemiyorum
Varmak istediğim insanlar var varamıyorum
Karmaşıklıklar arasında kaybolmuşum
Çıkmazlardan çıkamıyorum
Sonra farkediyorum
Yanlış yollarda yürümüş
Yazarken tutmuyor ellerim,
Yazdıklarımı görmek istemiyor gözlerim.
Yazmamı istemesede kalbim,
Ben senin için zor olanı da seçerim.
Beni bitirendi gözlerin,
Kimse bilmez
Kimse bilmez sevginin değerini
Dünyaları aşan ederini
Sevgi gelir seni bulur ama
Kimse sevemez sevenini
Yalnız hüzünlenelim
Yalnız ağlayalım
Hatta yalnız ölelim
Ama yalnız gülmeyelim
Hiç yalnız gülünür mü ?
Görmek istemediğin sevgimi
Zorla gösteremem sana
Susarım atarım içime
Ben yanar, kor olurum onunla
Büyütürüm belki, içten içe yandıkça
Ama yinede senin kör takliti yaptığın yerde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!