Sokaklar boş, günler sensiz
Ruhumun limanından bir gemi kalkar sessiz
Rıhtımda kalan insanlar yarensiz
Kalkmış benliğim yitiyor, rotası belirsiz
Ben kaldım, ruhum gitmiş
Bütün biletlerim tükenmiş
Kainat susmuş, hayallerim kaybetmiş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta