Artık denize atıyorum tüm iyiliklerimi. Hani şu balığın bilmeyeceği.
Nasıl olsa kirli bakıyorlar bana, kirli görüyorlar beni.
İçimdeki sevgi, içimde durdukça rahatsız ediyor o kesin de, göller bile yetmiyor.
Denize gidiyorum.
İçinde yüzemediğim o deniz sessizliğimi dinliyor.
22.7.17
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta