Her zaman şiirin hayatımda olmasını sağladım..Bir şiir bir de Deniz dir tutkum..Deniz'i anlayan insanı da anlar derim..Hayatta herşey biter birgün, kalemimizden damlayanlardır bizden geriye kalan...
Kendime ait bir şiiri de sizlerle paylaşmak istedim...
Ve.... Denizlerde hep insanlar boğulur sanıyorlar. Bu bir hata oysaki. Bir balıkta boğulabilir denizde. Solumayan bir yosunu kurtarmaya çalışırken boğulur. Bulunduğu derinliği fark edemez. Yalnızlığını büyüten derinliğini... Ve tarihte birileri bu küçük balığı kurtarmak için oltasını denize attığını unutmuştur. Denizin pırıltılarını seyretmeye dalmıştır. İçine çektiği yosun kokusunda ki çığlığı duyamaz. Sahip olmak istediği balık bir yosunun sevdasındadır. Boğulmak üzeridir ve ihtimaller umurunda değildir balığın...
İncinmiş bir Deniz,
İzini bilmeyen bir olta,
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta