Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
böylesi daha iyi belkide üstad..tahtınızdan kovup kötü hatıralarla anmak yerine,yaşanmamış beyaz sayfalara yazmak onu...
Artık kalktı o gemi, ben yolcu olamadım,
Vuslata varamazdık, seninle biz ikimiz,
Düşlediğim umudu, kalbine salamadım,
Ben sana akan ırmak, sen habersiz bir deniz….
......................
Daha baştan vuslat feda edilmiş umutsuzluğa...Umudun kalbe yolculuğa çıkabilmesi için önce cesaret ile beslenmesi gerekir...Çok güzel sevgi ve hüzün dolu bir şiirdi...Tebrikler...
çok güzel olmuş üstad şiiri özlemk hakkaten güzelmiş...mehmet yücedağ
TEBRİKLER.GÜZEL BİR ŞİİR OLMUŞ.
SAYGI VE SELAMLAR...
Üstat güzel bir şiir okuttun bana teşekkür ederim paylaşımına..İlk tam puan benden...selamlarımla..yunus karaçöp
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta