her gün deniz kıyısında sabahlıyorum
elimdeki çakıl taşlarını birbir
denize fırlatıyorum
içimdeki öfkeyi, nefreti
sanki denize bırakıyorum
ve sonrasından gözlerim yaşlı
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Yüreğinizden damlayan duyguları dizelere çok güzel yansıtmışsınız. Zevkle okudum. Tebrikler. Saygılarımla, Celil ÇINKIR
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta