her gün deniz kıyısında sabahlıyorum
elimdeki çakıl taşlarını birbir
denize fırlatıyorum
içimdeki öfkeyi, nefreti
sanki denize bırakıyorum
ve sonrasından gözlerim yaşlı
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
