Neden yazmıyorum diye soruyorum kendime çekingen bir şekilde... Bu cümle bir kişiye karşı duyulan çekingenlik karşısında yapması gerekeni yapamama durumu gibi değil, bu daha çok içimde kendimle çeliştiğim, tartıştığım, uğraştığım bir konu.
Konuya gelirsek; Ne yapmalıyım? Yani cidden her zaman olduğu gibi kendi başıma karar almaktan yoruldum hatta çekiniyorum bile. Yapmak istediğim bir şey olsun diye uğraşıyorum... Yorgunluk, halsizlik, belki de haberim yok ama hastayım.
Yavaş yavaş ve kısmen bilinçli bir şekilde görüş kaybı yaşıyormuşum gibi, hem fiziksel olarak hem zihinsel... Kalbim izlediğim bazı özel sahnelerde sızlıyor ince ince ve düşünüyorum acaba ne hissediyorum?
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta