Dengesiz insanlar, rüzgârın oyuncağı,
Bir ayakları yerde, öteki gökte asılı.
Kahkahaları fırtına, gözyaşları sel olur,
Denge ararlar durur, ama hep kayarlar uçurumdan. Sabah kalkar, kahve fincanı elinde titrer,
Akşam iner, yastık ıslanır sessizce.
Sevgiyle dolarlar, bir anda boşalırlar,
ben hiç böylesini görmemiştim
vurdun kanıma girdin itirazım var
sımsıcak bir merhaba diyecektim
başımı usulca dizine koyacaktım
dört gün dört gece susacaktım
yağmur sönecekti yanacaktı
Devamını Oku
vurdun kanıma girdin itirazım var
sımsıcak bir merhaba diyecektim
başımı usulca dizine koyacaktım
dört gün dört gece susacaktım
yağmur sönecekti yanacaktı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta