Dengesiz insanlar, rüzgârın oyuncağı,
Bir ayakları yerde, öteki gökte asılı.
Kahkahaları fırtına, gözyaşları sel olur,
Denge ararlar durur, ama hep kayarlar uçurumdan. Sabah kalkar, kahve fincanı elinde titrer,
Akşam iner, yastık ıslanır sessizce.
Sevgiyle dolarlar, bir anda boşalırlar,
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta