Deneysel Şiir - Mail Art/ Posta Sanat Te ...

Deneysel Şiir - Mail Art Poetry / Posta Sanat Şiiri Tekniği

GECİKMİŞ MEKTUP

(Bu şiir, tozlu bir çekmeceden yeni çıkmış eski bir zarf gibi. Zarfı açarken parmaklarım hafifçe titriyor. Köşede soluk bir kahve lekesi, pul yerine. Adres kısmı defalarca karalanmış, geriye sadece titrek bir “Sana” kalmış. Zarfın kenarları yıpranmış, yılların izi var.)

Sana (POSTA DAMGASI: 29.12.2025 – ÇOK GEÇ KALMIŞ)

Sevgili Yol Arkadaşı,
Zarfın ağzı bugün nihayet açıldı
İçinden sen çıktın
Hayır, çıkmadın
Sadece bir bakışın kaldı
Ego otobüsünün buğulu camında
Kısa, bir anlık kesişen gözlerimiz
Hâlâ içimde duruyor
Silinmiyor, silmek de istemiyorum

Pul yerine
O kahve lekesini yapıştırdım
Çünkü seninle hiç içemediğimiz
O hayali fincanın sıcaklığı
Avuçlarımda soğumadı
Soğumasına izin vermedim

(DAMGA: FRAGILE – KIRILABİLİR KALP – DİKKATLE TAŞIYINIZ)

Mektup iki yıl boyunca
Her sabah aynı durakta
Aynı otobüste dolaştı
Geri döndü, hep geri döndü
Postacı değil
Korkum fısıldadı: yanlış adres
Bense içimden haykırdım hep
Doğru insan ama cesaretim eksik

İçinde
Bir papatya saklı
Otobüs durağının kenarında açan
Hâlâ kokuyor gibi
Ve üç kelime
Zamanla mürekkep akmış
Okunmuyor artık
Ama harf harf tahmin ediyorum
“..şke …rha.. diy……dim”

(POSTA DAMGASI: RETURN TO SENDER – GÖNDERENİN KENDİNE DÖNDÜ)

Son satırda
Geniş bir boşluk bıraktım
Oraya istersen
Bir gülümseme bırak
Bir merhaba yaz ya da
İstersen
Hiçbir şey yapma
Ve zarfı yavaşça yırt

Ben hâlâ
Ara sıra
Aynı durakta
Aynı saatte
Aynı otobüste
Seni arıyorum
Bil istedim

(POSTA DAMGASI: EKSPRES – AMA YÜRÜYEREK GELDİ)

Zarfın arkasında, kurşun kalemle yazılmış bir not

Bu mektup asla postalanmadı.
İki yıl boyunca yazıldı, yırtıldı, yeniden yazıldı, yeniden yırtıldı.
En sonunda
Katlandı, zarfa konuldu, çekmeceye gömüldü.
Belki bir gün cesaretim yeter de gönderirim diye

Dr. Osman Akçay (Seğmenoğlu)

---

Mail art poetry (posta sanat şiiri) tekniği kullanılan bu deneysel şiirde, mektup ve posta unsurları şiir formuna taşınıp zamansallık, mesafe ve iletişimsizlik duygusu vurgulanmaya çalışılmıştır. Zarf, damga, pul ve not gibi öğelerle okuyucuda hem görsel hem de duygusal bir deneyim oluşturup şiiri sıradan bir metinden ziyade dokunulabilir, nesneleşmiş bir zaman kapsülü hâline getirmek hedeflenmiştir.