Deneysel Şiir - Logaritmik Şiir Tekniği

Deneysel Şiir - Logaritmik Şiir Tekniği

KIR ÇİÇEKLERİ

x = 1 (Mutlak Öz/ Embriyo)
Tohum
Sıkışmış evren
Toprağın zifiri çekirdeği

x = 10 (Uyanışın Patlaması)
Çatırdadı kabuk
Yırtıldı güneşin zarı
Çiğdemler mürdüm moru
Sarı ve beyaz bir çığlık yükseldi papatyalardan
Gelincikler kan revan
Toprak uyandı kendi uykusundan
Bahar kopardı paslı zincirini

x = 100 (Dağılan Yankı)
Rüzgâr esti
Polenler savruldu yedi iklime
Nergisler sulara bıraktı boynunu
Arılar çiçekten çiçeğe mühür vurdu
Yaşam bin parçaya bölündü
Yeşilin muazzam çarşafında

x = 1000 (Doygunluk/ Entropi)
Şimdi bakınca ufka
Renkler eriyen gölgeler gibi artık
Kır, eski bir sessizliğin uğultusu
Hızın gürültüsü bitti
Kargaşa duruldu
Dünya tek bir nefes şimdi
Varlık, sırlarında kayboldu
Ve yokluk en saydam hâliyle
Bir kristal gibi donarak kaldı

Dr. Osman Akçay (Seğmenoğlu)

---

Logaritmik şiir tekniği kullanılarak kaleme alınan bu deneysel şiirde, doğanın uyanışı ve yaşamın yoğunluğu adım adım artan bir ritimle sunulmaya, her kademede renk, hareket ve ses algısı yoğunlaştırılarak okuyucunun zaman ve mekân hissini yeniden kurgulaması hedeflenmiştir.