DENEŞİN MEHMET
Bazı insanlar vardır ilk görüşte hemencecik canınız kaynar; içiniz ısınır birden. Mehmet ağabeyle tanışmamızda aynı duyguları yaşadım.
Bir Cuma namazı çıkışında bizim köylü iki üç kişi cami avlusunda konuşuyorlardı. İçlerinden biri, “Hocam gel bakalım,” diye beni yanlarına çağırdılar. “Allah kabul etsin diyerek,” tokalaştık. Yanlarında bizden yaşlıca biri vardı. “Bu amcayı tanıyor musun?” diye sordular.
Yüzüne dikkatlice baktım. Bakışları, yüzü, duruşu, kalın gür kaşları ile bana hiç yabancı gelmemişti. Gözlerinde babacan, dupduru bir ışık vardı. Kırçıl saçları şapkasından taşıyordu. Yağız yüzü hep gülümsüyor gibiydi.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta