Sordum papatyalara seni,
Her yaprağı ayrı ayrı yerde,
Unut, öylesine dedim papatyam,
Bir şey de acıt içimi, denesene...
*
Sonra her yaprağı topladım, içimde sakladım,
Koydum kirli gönül köşesine,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta