Pamuk gibiydi ellerin elimi tuttuğun zaman,
Gitmeleri koynuma alıp sevdim seni,
Sonra sen ve ben demledim;
Yüreğimin uçsuz bucaksız kuytularında.
Umut kattım, unut dedim, uyut dedim içinde beni.
İzin kalsın izim kalsın ellerinde,
teninde, saçlarında, yüreğine vuran duygularımda,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta