Yaşama Dair
Hayata tutunmalı insan... Kimi zaman bir Dost, kimi zaman bir umut için. Hayata tutunmalı insan kendi adına, sevdikleri adına. O kelime ne soğuk, ne kadar ürpertici. Buzullar o kadar üşütmedi bedenimi, Güneş dondu işitince, kalem mürekkebe küstü. Maviye dair ne varsa soldu!.. bir tek insan ağlamadı, bir tek insan tutundu acıya...
Dağlar ürperdi, denizler taştı. Soğuk iklim kışağı yüreğini dağladı. Korku korkuyu tattı spnra. Kimsesisizlik kimsesiz kaldı. Bir insan bağlsndı o kelimeye ve son verdi muhteşem umutlara. Hayat güzeldi oysa...
- A. Hakimm... -
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta