Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Kolaymı sanıyorsun, 'fahişe ruhlar' sanatını...
Acıyan, koparılan insandan uzak bir yaşamı kaldıramayız biz... Aç kalır yüreğimiz.. Aldatan, savuran insan olamayız biz.. Olursak dayanamayız...
Alim Vedat Süner
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta