Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kolaymı sanıyorsun, 'fahişe ruhlar' sanatını...
Acıyan, koparılan insandan uzak bir yaşamı kaldıramayız biz... Aç kalır yüreğimiz.. Aldatan, savuran insan olamayız biz.. Olursak dayanamayız...
Alim Vedat Süner
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta