SAMSUN / ÇARŞAMBA - 22.01.1998
Ufukta bir yalnızlık gördüm.
Ne tutkuyla ısıtan bir güneşi,
Ne de yeşil ile hayat bulmuş toprağı mevcut.
Şimdi bu limana sığınmalı mı ?
Yoksa gelecek yalnızlıklara mı bakmalı?
Yalnızlık kaçınılmaz değil mi oysa ?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta