Calisiyordu cani cikana kadar, kendi evinde emanet gibiydi. Ne gülmesi gülme idi. Ne sevinci sevincti. Bir baskalasmisti o evlendiginden beri. Bir tek anne baba evine gittiginde o cocuksu hali üstüne geliyor. Esip gürlüyordu.kendi evinde bir yabanci, yada emanet gibiydi. Yaranmaya calisiyordu. Kendisine deger vermeyenlere. Ne yapsa olmuyordu cünkü o kendisi olamiyordu. Kisiligi de degismisti. Onlarin bir nalina bir mihina vuran davranislarina zamanla kilif arayip onlari hakli bile cikariyordu. Efendilerine hayatini adamis bir köle gibiydi. Uyanamiyordu o girdigi derin uykudan. Onunla konusurken insan onun duvarlarina carpiyordu.
13.05.2022 Bad Hersfeld
Zeynep Sekerci
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta