akşam minyatür bir konut gibi dikiliyor karşıma. kurşuni su damlıyor çeşmenin oluğundan. bahçe sert ıssızlıkları ağırlıyor.
bir çilli kız sahili adımlıyor.güneş, ince bir yoldan geçerek kayboluyor denizin üstünden.
onu bekliyorum ; gelmiyor. saçlarının örgüsü gibi kıvrılıyor içimde bunalım. Kim dürtüyor beni de iki büklüm oluyorum bilmiyorum.
dilimdeki bütün ulaçları çekip alıyorum tümcelerimden.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta