Gözlerinin altı gölgelenmiş iri ve yeşil gözleriyle bana bakan aslında beni görmeyen biri...
Dudaklarındaki keskin dişler, ebedî uykusundan uyanan bir yaratık misali.
Evet yanılmıyorum bu oklar dudaklarından dökülüyor.
Öldürme tutkusunun benliğini çepeçevre sardığını görebiliyordum. Karşımda zehrini akıtmaktan çekinmeyen ve zehirledikçe haz duyan bir insancık vardı.
Anlaması güç şeyler anlatıyordu belki de dinlemek istemiyordum.
Anlamış olacak ki bir hiddetle ayağa fırladı işaret parmağıyla tehtitvari birşeyler daha söyledi.
Duymamakla duymak istememek arasında kaldığım için anlamamıştım.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




şiir yorar:)
bana bakan aslında beni görmeyen biri...
Allah'tan gitmiş...
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta