Önce öğrenirsin herkesten en önce sana söyler doktorun dannnn diye.... ve sen kulağından giren sesin ses değil kurşun akıtılmış olması gibi sesi yaşayarak duyarsın "kanser" inanmayıp içinden içinden tekrarlarsın... Kanser... Kanser... Kansersin....
Tekrarladıkça algıladığına inanmaya başlarsın...
İnançlar, inanmışlar.... Her şey boş dersin...
İnandığına ilk sen şaşar şaşar şaşarsın....
Sonra ilk önce Ona sonra arkadaşlarına sevdiklerine sevmediklerine herkese bunu söylemelimisin diye diye düşünüp düşünüp düşünürsün....
Ve...
İnsanların yüzündeki acıma duygusu... ilk fren yap görüntüsü ya da duygusu yaşatır...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta