Ev dört duvarı olan bir yer değildir,
Siyah saç,
Yeşil göz,
Gülünce kaybolan gözlerdir.
Demişti bir keresinde bir kadın.
Aşka inanmazdım,
Kırmızı gülün yalan olduğunu düşünürdüm,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta