Karanlığa açılan bir kapı tüm bildiğim.
Dışarıda, eski dingiller ve paslı demir çemberler;
İçeride, çekiçlenen örsün kısa inleyişleri,
Nereye sıçrayacağı bilinmeyen kıvılcımların kuyruğu
Ya da sudaki kızgın nalın çıkardığı vızıltı.
Örs ortalarda bir yerde olmalı,
Tek boynuzlu bir at gibi, öteki ucu dört köşe,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
