Bir kuş misali Özgürce kanatlarımın arasında sana uçuyorum Rüzgarın delici vuruşları arasında Bulutların saf beyazlığından sana geliyorum Sonra bağrımdan kopan bir iç çekişle Gerçeklere uyanıyorum Etrafıma bakıyorum aşkının kafesinde Yokluğunun izbe manzarası karşında Tekrar anlıyorum sevgili Bu kafesin, benim sendeki hiçliğimin eserinin , Sen olduğunu
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta