Demir gibi bükülmeden…
Hayata dört elle sarılmak, etinden kemiğini ayırmak,
Sallamak içini boşaltmak, yaşamak dolu-dizgin özgürce,
Bir vitamin gibi çekmek, içine ne varsa özüne inerek,
Öyle bir yaşamak ki; bende varım dercesine.
Korkmayacaksın adımlarından, inanacaksın içindeki sese,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta