Yakarım resimlerini,
Zifiri karanlık, nemli odalarımda.
İsimlerini de silerim,
Kazıdığım, yosunlu duvarlarımdan.
Vuslatı da çıkarırım,
Gece yarıları ettiğim dualardan.
Sıkarım bir kurşun hayaline,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yüreğine sağlık dost kalem
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta