ben kaderin acısından bıkmışım
Küsmüşüm çektiğim acılara
Bitmeyen acılar içinde yorulmuşum hayatta
Artık böle geceleri yaşamaktan bıkmışım felek
Yüreğimi çoktan vurmuş kaderin acısı
Ne bir sevgi ne bir mutluluk
Soğuk bir kış gecesiydi yine sen vardın hayallerimde
Her nefesimde yine sen vardın
Geceleri düşlerimde seni seviyordum
Gözlerime bakta söyle hasretim diye haykır bana
Yüreğinde susma anlat beni seviyorum de seni
Karanlık gecelerde oturup ağlıyorum
Bu gece her şeyde sen vardın
Hatıraları unutmak istedim unutamadım
Her şeyde Her bakışta sen vardın
Hasretlerin özlemlerin yüreğime vuruyor bu gece
Bu gece acıların yasını tutup ağlamaktayım
Kaderimle baş başa kalmaktayım
Geceleri yüreğim bütün acıları üstlenmiş
Seni sensiz yaşarken sana hasret duyarken
Hayallerde seni düşlerken bendim ağlayan
Gözlerime bak yaşadığım acıları gör
Yalnızlık çeken yüreğimde kaderimi yaşadım
Her nefeste yılların acısına hesap sorarım
Bitmeyen gecelerde sabahlar olmuyor
Bitmeyen gecelerde acılar başlıyor
Uyuduğumda bir rüya görüyorum ellerimi tutuyor
Ağlayan gözlerimi silen olmuyor
Nasıl acı çekiyorum ben unutamıyorum
Hasret ateşi yanıyor kaldıran olmuyor düşüyorum
Gittiğin gece ağlıyorum ben
Ağlıyorum sen gittin gideli yine
Gökyüzü ağlyor yıldızlar ağlıyor
Aylar yıllar geçti yalnızım
Geceler bitmiyor hayat çekilmiyor
Geceleri haykırarak uyanacaksın
Gökyüzünde ıssız gecenin karanlığında sensiz
Yüreğine hasret sevgiye muhtaç halde
Yağmurlu sokaklar yüreğime hasretini getirmiştir
Güneşin ilk ışıkları seni bana getirmek ümidi ile
Hayatın yalnızlığın acısından çilesinden yorulmuş
Hüzünleri umutlarını yalnızlığı içinde kaybolmuş
Kalbi kırılmış vurgun yemiş yüreğinde gözyaşlarıyla kalmış
Yalnızlığına boyun eğmiş
Acılarına suskun kalmış her gecenin sonunda acıların bitmemiş
Kaybolup gidiyormuş fırtınalar kopuyormuş
Gece yine suskun muş canı nasıl yanıyormuş anlatamıyormuş
Uykusuz gözleri yorgun muş bakıyormuş gecenin karanlığına
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!