Demem O Ki Şiiri - Erdin Şallıel

Bir fincan acı kahvenin
Kırk yıl hatırı varsa,
Baldan tatlı bir sohbetin
Ömrünce sürer hatırası.
Tadı kalır damağında,
Ölüm ayırsa da ardından.

Demem o ki,
Gülü seven dikenine katlanır,
Yüreğine de.
Bir aşk hikâyesi,
Kötü günler birlikte aşılınca
En güzel haliyle anlatılır.

Demem o ki,
Nice mühürlenmiş kalpler
Ya Rahmani aşkla açılır
Ya da aşk, bir misafir gibi
Ansızın gelir,
Kapıyı sormadan açtırır.

Hayaller bazen yarım kalır,
Bazen yıkılır.
O zaman o hikâye
Asılı kalır bir yerlerde
Sonu yazılmaz,
Yarım bir düş gibi bekler.

Demem o ki,
Kalem sevdalıysa kâğıda,
Yazılar silinse de
İzi kalır masada.
Şair küser hayata belki,
Ama hiç küsmez satırlara.
Bir şiir başlarsa yürekte
Şair adını gizler hecelerde.

Demem o ki,
Sonu yoksa, adı olmayan bir tutkuysa
Dokunma hayallere,
Bırak açsın renkleriyle
Altın sarısı bir star Lice.

Demem o ki,
Adı konmamış sohbetleri
Kalpten kalbe taşısın
Cennetin kuşu gibi.
Gönüllerde büyüsün
Altın sarısı bir starliçe…

Demem o ki,
Yazmakla söylemek arasında kaldım.
Dilim sustu belki,
Ama kalemim susmadı.
Mühürlü kalplerin anahtarı,
Aşk’tır dedim
Ve son satıra adını gizli aşk diye sakladım.