Ruhlar çekilir gece boşalır dünya
Bir başıma kalırım mumun kör ışığında
Katmerlenir acılarım bedenler sessizleşir
Her geçen gün yalnızlığım kemikleşir
Gözüme tanış olan kalbime öyle uzak ki
Muhabbet bitince böyle oluyormuş demek ki…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Aşk bitince sessizliğe bürünür dünya..Bütün renkler soluklaşır tek başına kalınca..
Harikaydı.. Kutluyorum içtenlikle..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta