Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
güzel bir eser yaratmışsınız tebrikler.daha nce başarılara.....
güzel bir eser yaratmışsınız tebrikler.daha nce başarılara.....
Böylesine güzel bir esere imza atmanız ve de mansiyon ödülü ile onore edilmenizden dolayı sizi tebrik ederim.
Başarılarınız adınızla beraber anılsın.
Saygılar....
Uffffffffffffffffffffffffffff be dost, yine derece alacagina inandigim ve insanin gögüs kafesinden yakalayip, anne duygusunun yürek atisi ve nefes alipverisin mistik ritmine sokan ve adeta evrensel mana kanatlari takmiscasina yildizlarda dans ettiren bir siir. Yuregimden kutluyor, basarilarinizin devamini diliyorum.
Yürehinize sağlık serap hanım çok içtendi
ister ki benim ne çektiğimi bu günlere gelirken görsün çocuk
yaşasın benim acılarımı sevinçelirim hissetsin ta kalbinde..
selamlar..
Bu şiir ile ilgili 66 tane yorum bulunmakta