Demek artık gidiyorsun,
Naz desem yapmıyorsun,
Anladım, kendine layık görmüyorsun,
İşte orda dur güzelim,
Bu ne afra, bu ne tafra
Öylesine inandırmışın ki kendini,
Sanki gökten zembille inmişsin,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta