Saçlarımdan çarmıha gerdiler beni bu zindanda...
Kocamazdım ya aslında hayalimdeki resimdi,
Beyaza çalan şakaklarım...
Kaç kez kanat açtım da uçamadım bu zindandan,
Kendimi güvrecinlerle bir tuttum kolum kanadım kırık...
Sen yavaştan selama dur gecenin sessizliğine,
Ben yine vicdansız karanlıkların nöbetindeyim..
Bakakalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.
Devamını Oku
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta