Bir korku bin korkuyu doğurur
Gelmişi geçmişi gereksiz didiklerken
Sinsi vesveseci vesveseye boğar
Çaresiz koyup kıvrandırır
Öfke nöbetlerinde yakar geçer
Kör karanlıklara batırır yürekleri
Demedim mi ah demedim mi
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta