Demedim Ki Şiiri - Gül Yıldırım

Canımdan can bildim,ömrümü verdim
‎Sırtımdan hançeri vur demedim ki
‎Sevdamın bağına hayaller derdim
‎Gönlümden arzumu kır demedim ki
‎
‎​İnandım sözüne, kandım özüne
‎Dünyamı sığdırdım gülen yüzüne
‎Hiç mi acımadın gönül sızına?
‎Aşkımı keyfine yor demedim ki
‎
‎​Viraneye döndü gönül sarayım
‎Söyle bu derdimi kimden sorayım?
‎Ben bu kaderimle yüzü karayım
‎Yaramı derinden yar demedim ki
‎
‎​Ektiğim umuttan kederi biçtim
‎Vefasız elinden zehirler içtim
‎Ben senin uğruna benden vazgeçtim
‎Bu canı toprağa kar demedim ki
‎
‎​Gülmedi şu bahtım, kapandı kapım
‎Sarsıldı temelden o sağlam yapım
‎Vuslatı kabirde bulmak mı hakkım?
‎Gel mezar taşımı gör demedim ki
‎
‎​Sessizce silinir dünyada yerim
‎Geçtim yalan gibi, söndü fenerim
‎Varsa hakkım sana helal ederim
‎Mahşerde hesabı ver demedim ki
02 . 03 . 2026