Hayatsız kalmıştım. Birden Dürin
Chopin'in yedi mumaralı valsiyle
balkonda belirdi
cildi çürüyen İstanbul'un üstünden korkulu göz
sonbahar üstüne çöktü. Süsünden öldü şehir
hüznünden oldu. Bir de o gün Şevki bey
biraz çekil kardeşim demesin mi Chopin'e




hayat
büyüdü müydü insan
küçülen bir yara demek ki
?
...
FÂtih Çodur
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta