Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Onlar suçluluk duygusuna kapılmış bir kütükten farksız.Ne kendine ne başkasını faydası olmayan beyhudelerdir.Bir de altına ey at diyesim geliyor her neyse...Çok güzeldi tbr.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta