Gel gönlümü günümü ruşen eden yâr
Dem bu demdir
Ne gezersin yabanda ne bulursun ağyarda
Gel meşkedelim de seyredelim şu viraneden
Bin yıllık figanını mahpus bülbülane ruhlarımızın
Bilse O figan ile o nadan eritir ya kafesini
Ama ye's ile gafletinden kafeste tüketir vadesini
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta