Hatıralarımda yaprak döken acılar,
İçimi üşütür, depreşen yalnızlığımda.
Bir ağaç gövdesi gibi çürür köklerim;
Kanar ayrılığın o sessiz akşamında.
Vakitli, vakitsiz ağır bir dem bu çöken;
Yaşlarla yüklü gözlerim senden yadigâr.
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta